Açıklama
Taflanın asıl ana vatanı Karadeniz’in doğu kısımlarıdır. Avrupa, Balkan Yarımadası, Kafkaslar ve İran’ın kuzey bölgelerinde doğal olarak bulunur. Yaklaşık 120 kadar türü vardır. Ülkemizde karayemiş adıyla da bilinir.
Taflan çalı formunda olmakla beraber, sarmaşık ve ağaç formunda olan türleri de bulunmaktadır. 6–8 metre boya ulaşabilen türleri vardır. Yaprakları elips şeklinde, karşılıklı dizilmiş, sivri uçlu, kenarları düz veya dişli, 5–25 cm uzunluğunda, üst yüzü parlak ve her iki yüzü de tüysüzdür.
Çiçekleri nisan ayında açar, küçük, beyaz renkli, hoş kokulu ve sürgünler üzerinde dik duruşludur. Meyveleri, sonbaharda olgunlaşır. Rengi kırmızımsı siyahtır ve yuvarlakça, kapsül şeklinde, buruk tatlıdır. Taflan meyveleri yenilebilir. Tohumu düzgün, sivri ve çarpık yumurta şeklindedir. Derine inmeyen, kuvvetli yan köklere sahiptir.
2. Ekolojik İstekleri
2.1. İklim İsteği
Türlerine göre iklim istekleri farklıdır, aşağıda türlerine göre yazılmıştır.
2.2. Toprak İsteği
Taflan genel olarak humuslu, nemli ve derin topraklardan hoşlanır. Balçık, ağır balçık ve ağır killi topraklarda da yetiştirilebilir.
3. Yetiştirme Tekniği
Taflan bitkisi çelikle üretilir. İki farklı dönemde alınan çeliklerle üretim yapılabilir. Birinci dönemde eylül-ekim aylarında 10 cm uzunluğunda alınan yeşil çelikler % 8’lik toz IBA (indol butirik asit) çözeltisine batırılarak iki kısım torf ve bir kısım kum karışımdan oluşan soğuk yastıklarda dikilir. Burada köklenen çelikler ilkbaharda sökülerek geliştirme yastıklarına şaşırtılır.
İkinci dönemde haziran ayında alınan 7,5–10 cm uzunluğundaki yeşil çelikler, alçak tünellere dikilir. Burada köklenen bu çelikler sonbaharda açık alandaki geliştirme yastıklarına alınarak bir yıl boyunca büyütülür.
4. Bakım İşlemleri
Fazla bakım isteyen bir bitki değildir. Bu bitkinin en önemli hastalığı küllemedir. Kabuklu bit, taflan bitkisinin önemli zararlılarından biridir.
5. Peyzajda Kullanımı
Taflan, yeşil çit bitkisi olarak grup halinde veya tek başına kullanılır. Ayrıca park ve bahçelerde kullanılan çok değişik kültür formları bulunmaktadır.
6.Önemli türleri:
6.1 Eonymus fortunei- Çin Taflanı
Yetişme Yeri:Vatanı Japonya, Kore ve Çin’ dir.
Boy ve Çap: Tırmanıcı herdem yeşil bir çalıdır.
Genel Özellikleri: Sürgünlere karşılıklı dizilen yaprakları genellikle eliptik yumurta biçiminde, 2,5-6cm uzunluğunda, sivri uçlu ve kenarları ince dilimli dişli, dip tarafları geniş kama şeklindedir. Yeşilimsi beyaz çiçeklerinden 5 ile 12 adedi bir araya gelerek simoz (çatal dallı) tipi çiçek kurullarını oluşturur. Meyvesi kapsül tipinde, basık küre şeklinde, yaklaşık 8mm çapında ve pembe; kapçık ise portakal sarısı rengindedir. Çirkin duvarların örtülmesinde kullanılır. İyi bir yer örtücü dür.
İklim ve Toprak İstekleri: İyi drenajlı toprakları, güneşli veya yarı gölgeli yerleri tercih eder. Deniz kenarlarındaki tuz etkisine dayanıklıdır.
Üretim tekniği: Tohum ve çelikle kolayca üretilebilir.
Kültivarları:
E.f. ev. ‘Emerald’n Gold’ – Yaprakları koyu yeşil olup, kenarları altın sarısı alacalıdır.
E.f. ev. ‘Emerald’n Surprise’ – 80-100 cm boyunda tırmanıcı. Emerald’n Gold a benzer fakat daha hızlı büyür. Daha kuvvetli, geniş ve daha renkli yapraklıdır. Vurgu bitkisi olarak kullanılabilir
İncelemeler
Henüz inceleme yapılmadı.